Rozważania Biblijne 14.07.2024 - Polska Misja Katolicka Strasbourg

STRASBOURG
POLSKA MISJA KATOLICKA
MISSION CATHOLIQUE POLONAISE DE STRASBOURG
Przejdź do treści

Rozważania Biblijne 14.07.2024

Ebene 2
Pierwsze czytanie  -  Amos 7, 12-15

Rzekł Amazjasz do Amosa: «"Widzący", idź, uciekaj sobie do ziemi Judy! I tam jedz chleb, i tam prorokuj! A w Betel więcej nie prorokuj, bo jest ono królewską świątynią i królewską budowlą». I odpowiedział Amos Amazjaszowi: «Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem uczniem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory. Od trzody bowiem wziął mnie Pan i rzekł do mnie: "Idź, prorokuj do narodu mego, izraelskiego!"  

-       Amos byl hodowca bydla w Tequa, niedaleko Betlejem, w Krolestwie Poludniowym. To tam powolal go Pan, powierzajac mu « niekonfortowa » misje…
 
·         «Gdy lew zaryczy, któż się nie ulęknie?   Gdy Pan Bóg przemówi, któż nie będzie prorokować? «  (Am 3, 8)
 
-       « Betel » znaczy « dom Bozy » podobnie jak « Betlejem » znaczy « dom chleba ».
 
W Betel przebywal kiedys Abraham. To w tym wlasnie miescie ukazal sie mu Bog i na pamiatke tego zdarzenia, Abraham zbudowal tam oltarz:
 
·         “Pan, ukazawszy się Abramowi, rzekł: «Twojemu potomstwu oddaję właśnie tę ziemię». Abram zbudował tam ołtarz dla Pana, który mu się ukazał. Stamtąd zaś przeniósł się na wzgórze na wschód od Betel i rozbił swój namiot pomiędzy Betel od zachodu i Aj od wschodu. Tam również zbudował ołtarz dla Pana i wzywał imienia Jego” (Rodz 12, 7-8)
 
Betel zwiazane tez jest z historia Jakuba. Dwukrotnie ukazal sie mu tam Bog, zapewniajac go o Swej opiece.
 
1.We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi, sięgającą swym wierzchołkiem nieba, oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w górę i schodzili na dół. A oto Pan stał na jej szczycie i mówił: «Ja jestem Pan, Bóg Abrahama i Bóg Izaaka. Ziemię, na której leżysz, oddaję tobie i twemu potomstwu. A potomstwo twe będzie tak liczne jak proch ziemi, ty zaś rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, na północ i na południe; wszystkie plemiona ziemi otrzymają błogosławieństwo przez ciebie i przez twych potomków. Ja jestem z tobą i będę cię strzegł, gdziekolwiek się udasz; a potem sprowadzę cię do tego kraju. Bo nie opuszczę cię, dopóki nie spełnię tego, co ci obiecuję». A gdy Jakub zbudził się ze snu, pomyślał: «Prawdziwie Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedziałem». I zdjęty trwogą rzekł: «O, jakże miejsce to przejmuje grozą! Prawdziwie jest to dom Boga i brama nieba!» Wstawszy więc rano, wziął ów kamień, który podłożył sobie pod głowę, postawił go jako stelę i rozlał na jego wierzchu oliwę. I dał temu miejscu nazwę Betel. - Natomiast pierwotna nazwa tego miejsca była Luz. » (Rodz 28, 12-19)
 
To do powyzszych slow, nawiazuje w swej Ewangelii Jan:
 
“Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!» Odparł mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod drzewem figowym? Zobaczysz jeszcze więcej niż to». Potem powiedział do niego: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego» (J 1, 49-51)
 
2. «Jakub, przybywszy wraz ze wszystkimi swymi ludźmi do Luz w Kanaanie, czyli do Betel. Zbudował tam ołtarz i nazwał to miejsce El-Betel. - Tu bowiem ukazał mu się Bóg, kiedy uciekał przed swym bratem. Wtedy to zmarła Debora, piastunka Rebeki, i pochowano ją w pobliżu Betel pod terebintem, który dlatego otrzymał nazwę Terebint Płaczu. Bóg ukazał się jeszcze Jakubowi po jego powrocie z Paddan-Aram i błogosławiąc mu powiedział do niego: «Imię twe jest Jakub,
ale odtąd nie będą cię zwać Jakubem, lecz będziesz miał imię Izrael».
I tak otrzymał imię Izrael. Po czym Bóg rzekł do niego: «Ja jestem Bóg wszechmocny. Bądź płodny i rozmnażaj się. Niechaj powstanie z ciebie naród i wiele narodów, i niechaj królowie zrodzą się z ciebie. Kraj, który dałem Abrahamowi i Izaakowi, daję tobie; i twemu przyszłemu potomstwu dam ten kraj». Potem Bóg oddalił się od niego z tego miejsca, na którym do niego przemawiał. A Jakub ustawił stelę na tym miejscu, gdzie Bóg do niego mówił, stelę kamienną. I składając ofiarę płynną wylał na nią oliwę. Jakub dał więc temu miejscu, na którym przemawiał do niego Bóg, nazwę Betel. « (Rodz 35, 6-15)
  
Bog dwukrotnie dal te sama obietnice Jakubowi, ktora wczesniej powierzyl Abrahamowi:
 
-       «Ja jestem Bóg wszechmocny. Bądź płodny i rozmnażaj się. Niechaj powstanie z ciebie naród i wiele narodów, i niechaj królowie zrodzą się z ciebie. Kraj, który dałem Abrahamowi i Izaakowi, daję tobie; i twemu przyszłemu potomstwu dam ten kraj».
 
-       “Kraj, który dałem Abrahamowi i Izaakowi, daję tobie; i twemu przyszłemu potomstwu dam ten kraj».
 
Wiele wiekow pozniej, w 931 roku pne, Jeroboam, krol malego krolestwa z Polnocy (powstalego po smierci Salomona), postanowil zbudowac w Betel swiatynie, ktora konkurowalaby ze Swiatynia Jerozolimska.
 
Dwa wieki pozniej, kolo 750 roku pne, za rzadow Jeroboama II, to wlasnie w Betel wypelniala sie misja Proroka Amosa.
 
·         Jego ksiega jest dosc krotka, pelna gwałtowności, typowej dla Prorokow Starego Testamentu, napisana w bardzo obrazowym stylu. Zawiera rozne - zagadkowe czasem - wizje i opisy, przypominajace dziennikarskie relacje.   
 
Nauczanie Amosa oscyluje wokol dwoch typowych dla prorokow zagadnien :
 
-       Slow nadziei i obietnic wybawienia tych, ktorzy przezywaja trudne doswiadczenia zyciowe.
 
-       Ostrzezen, a czasem wrecz gróźb skierowanych do tych, ktorzy zapominaja o Przymierzu…
 
Amos prawdopodobnie przebywal w Betel, kiedy Bog polecil mu przekazac nastepujace slowa :
 
“Nienawidzę, brzydzę się waszymi świętami. Nie będę miał upodobania w waszych uroczystych zebraniach. Bo kiedy składacie Mi całopalenia i wasze ofiary, nie znoszę tego, na ofiary biesiadne z tucznych wołów nie chcę patrzeć. Idź precz ode Mnie ze zgiełkiem pieśni twoich, i dźwięku twoich harf nie chcę słyszeć. “ (Am 5, 21-23)
 
A zyjacy mniej wiecej w tym samym czasie Izjasz, pisal :
 
·         « «Co mi po mnóstwie waszych ofiar? - mówi Pan. Syt jestem całopalenia kozłów i łoju tłustych cielców. Krew wołów i baranów, i kozłów mi obrzydła. Gdy przychodzicie, by stanąć przede Mną, kto tego żądał od was, żebyście wydeptywali me dziedzińce? Przestańcie składania czczych ofiar! Obrzydłe Mi jest wznoszenie dymu; święta nowiu, szabaty, zwoływanie świętych zebrań... Nie mogę ścierpieć świąt i uroczystości. Nienawidzę całą duszą waszych świąt nowiu i obchodów;
stały Mi się ciężarem; sprzykrzyło Mi się je znosić! “ (Iz 1, 11-14)
 
Amos, podobnie jak pozostali prorocy, nie chce zburzenia Swiatyni czy zaprzestania pielgrzymek do Jerozolimy. Jednak sto lat pozniej, krol Joziasz zlkiwiduje wszystkie swiatynie, pozostawiajac tylko Swiatynie Jerozolimska, do ktorej nadal beda przybywac pielgrzymki.
 
Powracajac do czasow Amosa, swiatynia w Betel nadal istniala. Jednak aby moc zlozyc w niej ofiare, trzeba bylo najpierw sie nawrocic: “ Niech sprawiedliwość wystąpi jak woda z brzegów i prawość jak potok nie wysychający wyleje!” (Am 5, 24)
 
-       Inaczej tlumaczac : « Nie myslcie, ze jestescie w porzadku wobec Boga, zaslaniajac sie pieknymi ceremoniami i skladanymi darami ; zacznijcie byc Mu wierni, wprowadzajac w zycie sprawiedliwosc. »
 
Korupcja byla wowczas tak powszechna, ze Amos wola :
 
·         » Prawość obracacie w piołun, a sprawiedliwość depczecie po ziemi. «  (Am 5, 7)
 
·         « Albowiem poznałem mnogie wasze złości i grzechy wasze liczne, o wy, ciemięzcy sprawiedliwego, biorący okup i uciskający w bramie ubogich! «  (Am 5, 12)
 
-       Amos przypomina, ze takie praktyki, taki sposob zycia, predzej czy pozniej, sprowadza rozne katastrofy.
 
Nieco mlodszy od niego Ozeasz, a propos podobnej sytuacji w Samarii, pisze : « Oni wiatr sieją, zbierać będą burzę. Zboże bez kłosów nie dostarczy mąki, jeśliby nawet dało, zabierze ją obcy. «  (Oz, 8, 7)
 
-       Dzialalnosc Amosa nie podoba sie uczonym w Pismie….donosza na niego do krola, oskarzajac go o podburzanie do rewolty. Jest o tym mowa tuz przed czytanym dzis fragmentem.

Psalm 85, 9-10, 11-12, 13-14
 
Chciałbym słuchać tego, co mówi Pan Bóg:
oto ogłasza pokój ludowi swemu i świętym swoim;
niech się nie stają znów nierozsądni.
 
Zaiste, bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy się Go boją,
tak iż chwała zamieszka w naszej ziemi.
Łaskawość i wierność spotkają się z sobą,
ucałują się sprawiedliwość i pokój.

Wierność z ziemi wyrośnie,
a sprawiedliwość wychyli się z nieba.
Pan sam obdarzy szczęściem
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość pójdzie przed Nim,
po śladach Jego kroków – zbawienie.

-       Psalm 85 zostal napisany po powrocie z niewoli babilonskiej. Wszyscy liczyli na « zaczecie wszystkiego od nowa » : na nowe zycie w odzyskanych domach i majatkach… Rzeczywistosc okazuje sie jednak mniej « rozowa » i narod wybrany zalamuje sie i na nowo odchodzi od Przymierza…
 
-       Niewola babilonska trwala okolo piecdziesieciu lat – od  587 do 538 roku pne. Ci, ktorzy byli deportowani w sile wieku, w wiekszosci juz nie zyja…do Ojczyzny powracaja ich dzieci i wnukowie. Czesc z nich jest urodzona na obczyznie…zatem wraca nowe pokolenie, nie mogace doczekac sie powrotu do ziemi ich ojcow… Wracaja z marzeniami i planami odbudowy Swiatyni i zaczecia nowego, lepszego zycia…Okazuje sie jednak, ze nie czuja sie tu « u siebie » ale jak przybysze bo :
 
-        nie pamietaja czy wrecz nie znaja tego kraju
 
-       domy i majatki ich rodzin zostaly zajete przez inna ludnosc
 
-       plany odbudowy Swiatyni napotykaja na powazne trudnosci
 
Poczatek psalmu dobrze wyraza te mieszane uczucia :
 
·         « Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi; odmieniłeś los Jakuba, odpuściłeś winę Twojemu ludowi; zakryłeś wszystkie ich grzechy. Powściągnąłeś całe zagniewanie Twoje, zaniechałeś zapalczywości Twojego gniewu. «  (w. 2-4)
 
Po powrocie do Ojczyzny, jak tylko rzeczy zaczely sie komplikowac, narod wybrany zastanawia sie czy Bog nadal sie na nich nie gniewa :
 
·         « Czyż będziesz na nas gniewał się na wieki, czy gniew Twój rozciągniesz na wszystkie pokolenia? «  (w.6)
 
I blagaja Go :
 
·         « Okaż nam, Panie, swoją łaskawość i daj nam swoje zbawienie! «  (w.8)
 
I prosza o laske definitywnego nawrocenia :
 
·         “Odnów nas, Boże, nasz Zbawco, i zaniechaj Twego oburzenia na nas! “ (w.5)
 
Chciałbym słuchać tego, co mówi Pan Bóg: “
 
-       W jezyku biblijnym czasownik “sluchac” wyraza postawe czlowieka wierzacego, ktory zdecydowal, ze bedzie ufal Bogu i przestrzegal Jego przykazan, wierzy on, ze idac “po śladach Jego kroków” osiagnie szczescie…
 
-       W pierwszej czesci tego psalmu wielokrotnie uzyte jest slowo “powrot”. Chodzi tu o powrot z niewoli ale tez o powrot do Boga…o nawrocenie.
 
“zaiste, bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy się Go boją, tak iż chwała zamieszka w naszej ziemi. ….Sprawiedliwość pójdzie przed Nim, po śladach Jego kroków – zbawienie……Łaskawość i wierność spotkają się z sobą, ucałują się sprawiedliwość i pokój. “
 
-       Koncowa czesc psalmu 85 jest spiewem o nadziei, a dokladniej o “odzyskanej nadziei”…o tym, ze Boze plany pokoju, sie wypelnia.
 
Dla chrzescijan, ten dzien juz nastal wraz ze zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. W Jego Swietle, mozemy na nowo odczytywac slowa spiewanego dzis psalmu.
 
“Zaiste, bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy się Go boją, tak iż chwała zamieszka w naszej ziemi. “ (w.10)
 
-       Imie Jezus znaczy “Bog zbawia”.
 
“Wierność z ziemi wyrośnie, a sprawiedliwość wychyli się z nieba.” (w.12)
 
-       « Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.” ((J 14, 6)
 
-       Dla Zydow ziarno jest symbolem misji, spełnianej przez Bożych wysłańców.
 
“… chwała zamieszka w naszej ziemi. “ (w.10)
 
-       “A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. “ (J 1, 14)
 
« Pan Bóg ogłasza pokój ludowi swemu i świętym swoim” (w.9)
 
-       Gdy Jezus spotyka swych Uczniow po raz pierwszy po Zmartwychwstaniu, wita ich slowami “ Pokoj wam!”
 
Biblia wielkrotnie mowi o pokoju – trudnym czy czasem wrecz niemozliwym do osiagniecia przez czlowieka - i przypomina, ze jest on darem Bozym.


Drugie czytanie  -  z listu do Efezjan 1, 3 - 14

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich - w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. W Nim mamy odkupienie przez Jego krew - odpuszczenie występków, według bogactwa Jego łaski. Szczodrze ją na nas wylał w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia, przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi. W Nim dostąpiliśmy udziału my również, z góry przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamysłem swej woli, po to, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu - my, którzyśmy już przedtem nadzieję złożyli w Chrystusie. W Nim także i wy usłyszawszy słowo prawdy, Dobrą Nowinę waszego zbawienia, w Nim również uwierzyliście i zostaliście naznaczeni pieczęcią Ducha Świętego, który był obiecany. On jest zadatkiem naszego dziedzictwa w oczekiwaniu na odkupienie, które nas uczyni własnością [Boga], ku chwale Jego majestatu.

-       W tekscie greckim caly ten fragment stanowi jedno zdanie!
 
-       Sa to slowa dziekczynienia i zachwytu nad pelnym Milosci planem Boga, ktorym jest zjednoczenie calej ludzkosci w Jezusie Chrystusie.
 
„…oznajmił nam tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi.“ (w.9-10)
 
           1. Bog ma plany dla czlowieka i dla calego stworzenia.
 
- to znaczy, ze historia ludzkosci ma swoj sens i ukierunkowanie
 
- nasza historia zdaza ku spelnieniu: jak mowi Pawel: zdazamy ku “dokonaniu sie pełni czasów” (…) byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu”.
 
- Jego plan przerasta nas calkowicie….jest dla nas mysterium, ktore tylko Bog moze nam objawic, wyjasnic:
 
                       Bog szczodrze wylał na nas swa laske w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia, przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął.” (W.8-9)
 
W slownictwie Pawla, slowo mysterium nie oznacza jakiegos sekretu Boga ale Jego bliskosc (prywatność), do ktorej nas zaprasza. On pragnie dac nam udzial w Swojej madrosci i inteligencji…
 
           2.  Plany Boga sa pelne Milosci.
 
 - W czytanym dzis tekscie, slowa « blogoslawienstwo, milosc, laska » wystepuja wielokrotnie. Takie tez jest znaczenie slow « ku chwale majestatu swej łaski », co inaczej moznaby przetlumaczyc : « Bog zostanie rozpoznany jako Bog laski to znaczy jako Bog, ktorego Milosc jest darem. »
 
 * « Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. » (w.5-6)
 
  * « po to, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu - my, którzyśmy już przedtem nadzieję złożyli w Chrystusie » (w.12)
 
  * « On jest zadatkiem naszego dziedzictwa w oczekiwaniu na odkupienie, które nas uczyni własnością [Boga], ku chwale Jego majestatu. » (w.14)
 
-       Prorok Jeremiasz pisal : « Jestem bowiem świadomy zamiarów, jakie zamyślam co do was - wyrocznia Pana - zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie. » (Jr 29, 11)
 
3. Plany Boze wypelnily sie w Jezusie Chrystusie.
 
  * « Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. » (W. 5-6)
 
 - Chrystus jest Alfa i Omega, centrum swiata i historii ludzkosci…przez Niego otrzymalismy znamie Ducha Swietego (w.13)
 
Ta wiodąca rola Chrystusa byla zaplanowana od wiekow, « przed założeniem świata » (w.4). Bog od wiekow pragnal i zaplanowal uczynic nas swymi dziecmi…

Ewangelia  wedlug  Marka 6, 7-13
 
Następnie przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien!» I mówił do nich: «Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich!» Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

-       Jest to poczatek misji “Dwunastu”.
 
-       Marek juz wczesniej wspomina, ze Jezus od jakiegos czasu planowal wyslac Uczniow na misje:
 
·         I ustanowił Dwunastu, aby Mu towarzyszyli, by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki, i by mieli władzę wypędzać złe duchy. Ustanowił więc Dwunastu: Szymona, któremu nadał imię Piotr; dalej Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges5, to znaczy synowie gromu; dalej Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Gorliwego i Judasza Iskariotę, który właśnie Go wydał.” (Mk 3, 16-19)
 
przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi”
 
-       Jezus daje im trzy rady: by szli dwojkami, by zabrali ze soba tylko niezbedne rzeczy, by nie dali sie zastraszyc przesladowaniom, ktore nieuchronnie ich dotkna…
 
           1. Jezus wysyla Uczniow po dwoch.
 
Byc moze wynika to z zydowskiego zwyczaju mowiacego o tym, ze aby jakies swiadectwo zostalo uznane, trzeba bylo minimum dwoch swiadkow.
 
  * « Nie przyjmie się zeznania jednego świadka przeciwko nikomu, w żadnym przestępstwie i w żadnej zbrodni. Lecz każda popełniona zbrodnia musi być potwierdzona zeznaniem dwu lub trzech świadków. » (Pwt 19, 15)
 
Misja gloszenia Dobrej Nowiny i dawania swiadectwa o Niej nie jest sprawa indywidualna. Apostolowie rowniez podrozuja dwojkami. Piotr i Jan nauczaja w Swiatyni Jerozolimskiej (Dz 1), Pawel i Barnaba wyruszaja do Syrii i Azji Mniejszej (Dz 13-15), Pawel rozstawszy sie z Barnaba kontynuje misje z Sylasem (Dz 16-17).
 
Jezus juz wczesniej wysylal uczniow po dwoch:
 
    a) by przygotowali Jego wjazd do Jerozolimy…
 
  * « Gdy się zbliżali do Jerozolimy, do Betfage i Betanii na Górze Oliwnej, posłał dwóch spośród swoich uczniów i rzekł im: «Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz przy wejściu do niej znajdziecie oślę uwiązane, na którym jeszcze nikt z ludzi nie siedział. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj! » (Mk 11, 1-2)
 
   b) by przygotowali wieczerze Paschy :
 
  * « I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: «Idźcie do miasta, a spotka was człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiecie gospodarzowi: Nauczyciel pyta: gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami? On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną5 i gotową. Tam przygotujecie dla nas». Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę. » (Mk 13, 16)
 
            2. Jezus nakazuje Uczniom, by zabrali w droge tylko niezbedne rzeczy.
 
 * « przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien!» (w. 8-9)
 
- Przypomina to droge po wyzwoleniu z Egiptu, gdy narod wybrany wyruszyl w daleka droge, przepasany na biodrach, w sandalach i z kijem do marszu. (Wyj 12, 11) Podobnie lud Bozy Kosciola przemierzajac dluga droge…powinien byc latwodostepny, w kazdej chwili gotowy do « drogi » i otwarty na dzialanie Ducha Swietego…
 
     3. Jezus radzi Uczniom, by nie dali sie zastraszyc przesladowaniom, ktore nieuchronnie ich dotkna…
 
-       Wedlug opisu Marka, Apostolowie byli swiadkami “niepowodzenia” Jezusa w Nazarecie. (Mk 6, 1-6) Jednak juz wczesniej mogli zaobserwowac narastajaca opozycje uczonych w Pismie i faryzeuszow przeciw Jezusowi. Przesladowania od zawsze towarzyszyly Prorokom.
 
Przesladowany Jezus nie opowiada sie po stronie przemocy ani pogardy – ale po stronie wytrwalosci i uczciwosci. Podobnie Apostolowie…
 
·         « Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni otrząsnąwszy na nich pył z nóg, przyszli do Ikonium, a uczniów napełniało wesele i Duch Święty. » (Dz 13, 50-52)
 
                       Oto znaczenie gestu otrzasniecia pylu z nog : « Szanujemy wasza wolnosc, nie przybylismy niczego wam odebrac….nawet  pylu z drogi… »
 
·         « Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. » (Lk 10, 11)
 
 
-       Jest to tez zaproszenie do nie zatrzymywania sie przy « porazkach », by lekka noga » isc dalej, cokolwiek sie stanie…
 
Na szczescie, wyslani na misje Uczniowie, nie doswiadczaja samych przesladowan i uprzedzen…od Zmartwychwstania Jezusa ciagle rosnie liczba chrzescijan. Dzieje Apostolskie opowiadaja o licznych osobach otwierajacych swe domy przed Uczniami Jezusa. Wowczas zgodnie z rada Mistrza, przyjmuja goscine jako znak szacunku dla gospodarzy.
 
·         « Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. »
 
Co znaczy : « kiedy ktos zaproponuje wam goscine, zostancie u niego az do konca waszej misji w tej miejscowosci (czy okolicy)»

CREATED BY  M. KŁOBUCHOWSKI
MISSION CATHOLIQUE POLONAISE DE STRASBOURG
Wróć do spisu treści